Vallahi futbolda bazı geri dönüşler sadece teknik bir karar, alelade bir imza falan deyil arkadaş… Bambaşka bir duygunun sokağa, tribüne geri çağrılmasıdır bu! İstanbulda, Kadıköy de yine yer yerinden oynadı yalan yok; Fenerbahçe’de İsmail Kartal dönemi yeniden başladı. Bu tercih sadece saha kenarına geçip taktik tahtasının başına oturan bir teknik direktörden ibaret değil ki yahu… Aynı zamanda koskoca kulübün yeniden tanıdığı, çok iyi bildiği bir sese, bildiği bir karaktere yönelmesi anlamına geliyor bu iş. Sarı lacivertli camia bildiği o güvenli limana, tanıdık dosta tekrar kollarını açtı diyebiliriz…
Bizim Türk futbolunda büyük kulüpler genelde çözümü hep uzakta aramayı çok sever biliyorsunuz, adetimizdir. Hep yeni isimler, tantanalı yabancı teknik adamlar, büyük büyük projeler havada uçuşur… Ama bazen taraftarın aradığı şey, o televizyonlarda anlatılan daha karmaşık futbol cümleleri, anlaşılmaz taktikler değil dir. Sokağın, tribündeki adamın aradığı şey daha tanıdık, daha derinden bir aidiyet hissidir yahu! İşte İsmail Kartal’ın Fenerbahçe ile kurduğu o özel ilişki tam olarak burada farklılaşıyor, millet bu adama başka bakıyor… Çünkü o, bu kulüpte sadece maaşını alıp görev yapan biri gibi asla görülmüyor. Daha çok camianın tam içinden çıkan, kulübün ruhunu, sokağını, çimini bilen bir figür gibi algılanıyor. Bu da ona yönelik bakışı tamamen değiştiriyor işte, işin aslı şu ki adamın kredisi her zaman var…
Elbette modern futbolda duygular tek başına yeterli değil, bunu hepimiz biliyoruz. Taraftar artık yalnızca mücadele eden, koşan bir takım değil, sahada tıkır tıkır işleyen bir oyun da görmek istiyor arkadaş. Sadece aidiyet hissetmek yetmez, istikrar da bekliyor bu millet… Ama futbolun tamamen rasyonel, sadece bilgisayardan oynanan bir oyun olduğunu düşünmek de büyük hata olur, büyük yanılırlar. Çünkü bazı teknik direktörler taktikleriyle ön plana çıkar, bazıları ise kulüple kurduğu o sarsılmaz bağ sayesinde güç kazanır… İsmail Kartal kesinlikle bu ikinci gruba çok daha yakın bir isim, yalan yok. Onun dönüşü biraz da Fenerbahçe’nin son yıllarda kaybettiği o sakinliği, o huzuru yeniden araması gibi bişey…
İnanır mısınız, büyük kulüplerde bazen en büyük problem sistem eksikliği deyil, sürekli her şeyin değişmesidir… Her sezon istanbul kulüplerinde başka bir hikâye başlıyor yahu. Başka bir teknik adam geliyor, başka bir oyun planı kuruluyor, başka bir umut tacirliği yapılıyor… Bir süre sonra kulüp sadece kadrosunu kaybetmekle kalmıyor, yön duygusunu da tamamen kaybetmeye başlıyor, nereye gideceğini şaşırıyor. İşte tam bu noktada İsmail Kartal tercihi bir “yenilik” değil, kaybolan yönü bulmak için bir denge arayışı gibi duruyor önümüzde. İmza atıldı. Karar kesin. Taraftarın önemli bir bölümü artık sahada neyle karşılaşacağını çok iyi biliyor… Bu da modern futbol dünyasında küçümsenmeyecek, çok büyük bir avantaj işte…
Bak şimdi, bugün futbol sadece başarı baskısıyla falan da yönetilmiyor, arkada devasa bir kaosla da mücadele ediyor kulüpler. Ve bazen insanlar mükemmeli, o ulaşılamaz hayalleri değil, sadece o saf güven duygusunu tercih ediyor… Neyse, devam… Şimdi herkesin aklındaki o asıl soru işaretleri tek tek başlıyor tabi. Fenerbahçe bu kez gerçekten yarım kalan bir hikâyeyi sonuna kadar devam ettirebilecek mi? Yoksa her şey yine hüsranla mı bitecek? Çünkü geri dönmek futbolda her zaman çok romantik görünür ama sahada işler değişir… Bakalım bundan sonra ne olacak, hep beraber yaşayıp göreceğiz arkadaşlar, gelişmeleri sıcağı sıcağına aktarmaya devam edeceğiz…
Kaynak: Orijinal Haber
