Fenerbahçe kongresinde nihayet seçim bitti, sandıklar kapandı, oylar tek tek sayıldı ve fenerbahçe camiası yıllar sonra efsane başkan Aziz Yıldırım’ı yeniden kulübün başına geçirdi yahu. Hafta sonu Kadıköy’de adeta nefesler tutulmuşdu, kongre üyeleri akın akın sandıklara giderek kulübün geleceğini oyladı ve sandıktan çıkan net sonuçla Aziz Yıldırım koltuğu devraldı. Bu tarihi seçim sadece sıradan bir başkanlık yarışı, kim daha çok para verecek kavgası değildi elbet; bu düpedüz kulübün köklü hafızasının, taraftarın ruhunun sahaya yansımasıydı. Yalan yok, Aziz Yıldırım öyle sıradan bir yönetici değil; sarı-lacivertli kulübün tarihinde görevleriyle değil, doğrudan kulübün hafızasındaki sarsılmaz yeriyle anılan devasa bir isim. İşte tamda bu yüzden ortaya çıkan bu çarpıcı sonuç, sıradan bir yöneticinin geri dönüşünden çok daha büyük, çok daha derin anlamlar taşıyor dostlar.
Millet artık sadece boş vaat dinlemek istemiyor, işin aslı şu ki taraftarın canına tak etdi… Büyük transferler, devasa bütçeli iddialı açıklamalar, havada uçuşan güçlü projeler falan filan… Vallahi bunların hepsi kağıt üstünde çok önemli, kimse itiraz edemez ama sahada uzun süre başarıya ulaşılamadığında, kupalar bir bir kaçtığında taraftarın o tribünde aradığı şey kökten değişiyor işte. İnsanlar yeniden o eski, sarsılmaz güven duygusunu hissetmek istiyor, arkasında dağ gibi duracak bir lider arıyor. Aziz Yıldırım’ın bu büyük seçim zaferinin arkasında da tam olarak bu yoğun duygu yatıyor yahu. Çünkü futbol dediğin şey sadece bugünü kurtarma, bugünü alelacele yönetme işi değildir arkadaş; futbol aynı zamanda insanlara yarın için inandırıcı, peşinden koşulacak bir hikâye sunabilme sanatıdır.
Bak şimdi, fenerbahçe taraftarı tam anlamıyla yıllardır o bitmek bilmeyen şampiyonluk özlemiyle yanıp tutuşuyor, her sene kahroluyor. Her sezon başında büyük umutlar kuruldu, yeni yepyeni başlangıçlar yapıldı ama bazen çok fazla başlangıç yapmak, sürekli sil baştan düzen kurmak, camiadaki o esaslı istikrar duygusunu tamamen ortadan kaldırabiliyor. Belki de kongre üyeleri tam olarak bu düzensizliğe, bu bitmeyen denemelere büyük bir tepki verdi sandıkta. Amaç sadece geçmişe dönmek, eski günleri yad etmek değildiki… Adamlar kendilerini yeniden güçlü, masaya vurdu mu ses getirecek bir liderlik arayışı içindeydi ve o adresi de Aziz Yıldırımda buldular. Neyse, devam…
Elbette futbol dünyası öyle kuru kuruya romantizmi sevmez, duygusallığa yer yok bu arenada. Aziz Yıldırım’ın geçmişde kazandığı o büyük başarılar, kupalar, gelecekte de aynı parlak sonuçların alınacağının garantisi değil, olamazda zaten. Bugünün futbol dünyası, 10 yıl önceki o eski futboldan çok ama çok farklı bişey haline geldi artık. Ekonomik gerçekler tepetaklak değişti, transfer piyasasındaki rakamlar uçtu gitti, taraftarın sosyal medyadaki beklentileri bambaşka bir boyuta ulaştı. Dolayısıyla tecrübeli başkanın önündeki bu yeni görev, eski güzel günleri insanlara sadece hatırlatmaktan çok daha zor, çok daha çetin bir mücadele gerektiriyor. Yani sıfırdan yeni bir hikâye yazmak zorunda!
İnanır mısınız, asıl büyük sınav, asıl büyük yangın şimdi başlıyor işte. Çünkü seçim kazanmak, o kongre kürsüsünde alkışlanmak ile dışarıdaki milyonlarca taraftarın devasa beklentilerini yönetmek arasında dağlar kadar fark vardır. Fenerbahçe yeni bir başkan seçmiş olabilir, sandık kararı vermişdir ama aslında bundan çok daha büyük, çok daha hayati bir karar verdi bu seçimle. Camia bir kez daha topyekün umut etmeyi, o eski şanlı günlerin inancına sarılmayı seçti. Ve şu yalansız futbol dünyasında bazen en zor, en yıpratıcı şey de tam olarak bu umudu diri tutmaktır… Bakalım bundan sonra Kadıköy’de, kulüp binasında neler olacak, bu büyük dönüş camiayı nereye sürükleyecek? Gelişmeleri sokağın nabzını tutarak takip ediyoruz…
Kaynak: Orijinal Haber
